Lutowa rewolucja

Taka postawa władz - jak najbardziej zresztą słuszna z punktu widzenia Rosji jako państwa o imperialistycznych dążeniach - absolutnie nie przemawiała do zwykłych obywateli. Ci patrzyli tylko na swój aktualny stan życia, a ten był, mówiąc krótko, raczej opłakany. Właśnie uczestnictwo w I wojnie światowej przeciętny Rosjanin stawiał na piedestale kwestii, które przesądziły o beznadziejności jego aktualnej egzystencji. Było to założenie mylne, lecz, niestety, rozpowszechnione. Postawa społeczna radykalizowała się, coraz mniej ludzi wspierało Rząd Tymczasowi skupiając się coraz bardziej wokół socjalistów, i to tych najbardziej radykalnych - czyli bolszewików. To całkowicie zaprzepaściło szansę na zbudowaniu w Rosji systemu opartego na kapitaliźmie i zdrowym, wolnym rynku. Liberałowie z dnia na dzień tracili poparcie społeczne. Nie można jednak twierdzić, że w ogóle nie była to ich zasługa - faktem jest, że niewiele zrobili by poprawić warunki życia. Z drugiej jednak strony - wobec konieczności uczestniczenia w wojnie - nie mogli wiele zrobić. Dotyczy to przede wszystkim reformy rolnej. Otóż ówczesne chłopstwo - a popierając je i robotnicy - domagało się dania mu ziemi na własność, co oznaczało by dość znaczne powiększenie areału rolniczego pojedynczego chłopa.