Lutowa rewolucja

Oczywiście założenie takie było w zasadzie tylko ułudą. Rewolucja nawet w najmniejszym stopniu nie poprawiła ogólnego położenia narodów państwa rosyjskiego, ba!, na skutek nieuniknionej w przypadku nagłej zmiany władzy anarchizacji jeszcze je pogorszyła. Chwilowo jedynie ludzie wierzyli, że już za kilka miesięcy wszystko będzie w jak najlepszym porządku, że armia rosyjska zacznie - na skutek demokratyzacji - odnosić wielkie sukcesy na froncie I wojny światowej. Inni wierzyli, że Rząd Tymczasowy jak najszybciej wycofa wojska i zajmie się budowaniem ładu wewnętrznego. Tych drugich, trzeba to podkreślić, było zdecydowanie więcej, i właśnie oni niedługo mieli przesądzić o upadku systemu dwuwładzy. Radykalnie bowiem domagali się wycofania się Rosji z I wojny światowej. Nie rozumieli jednak położenia międzynarodowego własnego państwa. Wszak wojska niemieckie stacjonowały w roku 1917 na bardzo dużym obszarze państwa rosyjskiego, wobec czego ewentualne wycofanie wojsk Rusinów spowodowałoby utratę wcale niemiałego terytorium. Na to Rząd Tymczasowi, a razem z nim Petersburska Rada, pozwolić nie chciał i nie mógł. Założono, że Rosja zrezygnuje ze zdobywania nowych terytorii, ale wycofa się dopiero wtedy, gdy skutecznie obroni przed Niemcami tereny już do niej należące.