Ch³opi
By³o to postulat w zasadzie jak najbardziej w³a¶ciwy i Rosji potrzebny, jednak absolutnie niemo¿liwy do zrealizowania w ówczesnym czasie. Otó¿ podkre¶liæ wyra¼nie nale¿y fakt, ¿e wojsko które walczy³o z Niemcami na frontach I wojny ¶wiatowej w lwiej czê¶ci sk³ada³o siê w³a¶nie z ch³opstwa. Gdyby nagle Rz±d Tymczasowy podj±³ uchwa³ê o przyznaniu ch³opom - a wiêc i obecnym ¿o³nierzom! - sporych ilo¶ci ziemi, to nie ulega ¿adnej w±tpliwo¶ci, ¿e rozpoczê³aby siê dezercja na masow± sklaê. Ówczesne wojsko rosyjskie mia³o fataln± kondycjê moraln±, brakowa³o mu woli walki, nie wierzy³o w swoje si³y. Wiêkszo¶æ ¿o³nierzy marzy³a o powrocie do domu. Gdyby wiêc sta³o siê tak, ¿e ka¿dy z tych ¿o³nierzy - który i tak sta³ ju¿ na krawêdzi dezercji - otrzyma³ jakie¶ nadanie ziemskie, to jest wielkie prawdopodobieñstwo - granicz±ce z pewno¶ci± - ¿e opu¶ci³by front wojenny i wróci³ do domu by zaj±æ siê upraw± ziemi i opiek± nad swoj± rodzin±. Jak ju¿ siê powiedzia³o - przeciêtnemu Rosjaninowi nie zale¿a³o zbyt wybitnie na wielkomocarstwowo¶ci swojego pañstwa. W tamtych akurat czasach interes osobisty wzi±³ zdecydowan± górê nad interesem pañstwowym. Trudno siê jednak temu dziwiæ - pañstwo by³o przez wiele lat przeciêtnemu obywatelowi niezwykle nieprzychylne, dlaczego wiêc on mia³by nagle byæ przychylny swemu dotychczasowemu - trzeba to powiedzieæ - oprawcy?