Lutowa rewolucja

Rewolucja lutowa wybuchła w Rosji w lutym, oficjalnie - 18 lutego, kiedy to car Mikołaj abdykował na rzecz swego brata, Michała. W rzeczywistości rewolucja wybuchła kilka dni wcześniej - w dzień kobiet, kiedy to pracujące niewiasty wyszły na ulicę by żądać chleba. Zostały bardzo szybko poparte przez robotników największych petersburskich fabryk, potem przez socjalistów żądnych drastycznej zmiany systemu, a w końcu przez niemal całe wojsko, co ostatecznie przesądziło o upadku caratu. Oczywiście natychmiast po upadku rządów monarchicznych kto inny przejął władzę - ani to nie dziwi ze względu na ludzką mentalność, ani nie zasługuje na naganę, nie można było bowiem pozostawić państwa bez żadnego nadzoru. Przede wszystkim armia musiała zostać utrzymana w ryzach, inaczej żołnierze mogliby zacząć dopuszczać się nielada krwawych przestępstw. Realną władzę w Petersburgu, a co za tym idzie i w całej reszcie państwa, przejęła Rada Delegatów Robotniczych. Została utworzona przez samych robotników, ale bardzo szybko w jej szeregach rzeczywistą władzę zaczęli przejmować wszelkiej maści inteligenci, oczywiście wszyscy związani z ruchem socjalistycznym. Rady zostały ukształtowane na wzór tych z 1905. Były bardzo sprawnym narzędziem w rękach odpowiednich umysłowości.